n

Święty Franciszek z Asyżu

ImageCzy wiesz, że Święty Franciszek z Asyżu to Patron Ekologów?

Św. Franciszek z Asyżu (1182 – 1226) jest jedną z tych historycznych postaci, które stale obecne są w naszej kulturze. Nazywany „Biedaczyną z Asyżu”jest postacią fascynującą i inspirującą. Zrozumieli to m. in. współcześni przyrodnicy i ekolodzy, na których prośbę papież Jan Paweł II ogłosił dnia 29 listopada 1979 r. Brata Franciszka patronem ekologów.

„Świętego Franciszka z Asyżu” słusznie zalicza się między tych świętych i słynnych mężów, którzy odnosili się do przyrody jako cudownego daru udzielonego przez Boga rodzajowi ludzkiemu.

Albowiem on głęboko odczuł w szczególny sposób wszystkie dzieła Stwórcy i natchniony Bożym duchem wyśpiewał ową najpiękniejszą „Pieśń stworzeń”, przez które, szczególnie przez brata słońce, brata księżyc i siostry gwiazdy niebieskie, oddał należne uwielbienie, chwałę, cześć i wszelkie błogosławieństwo najwyższemu i dobremu Panu …

My przeto … mocą tego listu na zawsze ogłaszamy św. Franciszka z Asyżu niebieskim patronem ekologów”.(Jan Paweł II, Inter Santos)

Od św. Franciszka uczymy się harmonijnego współżycia z ludźmi i wszelkim stworzeniem: słońcem, ziemią, z każdą rośliną i zwierzęciem.

Brat Franciszek stale zaprasza nas na wędrówkę z poznawaniem tajemnic przyrody i świętości wszelkiego życia.

Franciszek wszystkie stworzenia nazywał bratem lub siostrą, gdyż wiedział, że razem z nim pochodzą z tego samego źródła. Jego braterską więź ze światem przyrody można nazwać serdeczną przyjaźnią zakładającą wzajemną życzliwość, zaufanie i pomoc. Współcześnie gdy masowo ginie wiele gatunków i jednocześnie następuje ogromne docenianie bioróżnorodności, głos Franciszka jest jednoznacznie odczytywany jako prekursorski dla dzisiejszej ochrony przyrody.

Św. Franciszek – „pierwszy ekolog” jest patronem naszych wysiłków w budowie świata sprawiedliwego, solidarnego i przyjaznego dla wszystkich stworzeń.

Jest wzorem „człowieka ekologicznego”.

Dekalog św. Franciszka z Asyżu

  1. Bądź człowiekiem wśród stworzeń, bratem między braćmi.

  2. Traktuj wszystkie stworzenia z miłością i czcią.

  3. Tobie została powierzona ziemia jako ogród – rządź nią z mądrością.

  4. Troszcz sie o człowieka, o zwierzę, o zioło, o wodę i o powietrze, aby Ziemia nie została ich pozbawiona.

  5. Używaj rzeczy z umiarem, gdyż rozrzutność nie ma przyszłości.

  6. Tobie jest zadana misja odkrycia misterium posiłku: aby życie napełniło się życiem.

  7. Przerwij węzeł przemocy, aby zrozumieć, jakie są prawa istnienia.

  8. Pamiętaj, że świat nie jest jedynie odbiciem twojego obrazu, lecz nosi w sobie wyobrażenie Boga Najwyższego.

  9. Kiedy ścinasz drzewo, zostaw choć jeden pęd, aby życie nie zostało przerwane.

  10. Stąpaj z szacunkiem po kamieniach, gdyż każda rzecz posiada swoją wartość.

Image 

Słynne Franciszkowe kazanie do ptaków

„Święty Ojciec Franciszek szedł przez dolinę Spoletańską drogą koło Mevanium. Tam właśnie było miejsce, w którym zgromadziła się wielka liczba ptaków, mianowicie gołębi, młodych wron i innych, które gwarowo zwą się mniszkami (tzn. Gile). Sługa Boży, gdy je zobaczył, zaraz ochoczo podbiegł do nich, towarzyszy swych zastawiwszy na drodze. Gdy się już całkiem do nich przybliżył, widząc, że czekają na niego, pozdrowił je w zwyczajny sposób jako braci. A dziwiąc sie niemało, że ptaki nie zrywają sie do ucieczki, jak to zwykły czynić, bardzo sie ucieszył i poprosił je pokornie, żeby słuchały słowa Bożego. Między innymi mówił im:

'Ptaki, bracia moi, winniście bardzo chwalić Stworzyciela i zawsze Go kochać, bo On dał wam pióra na odzienie, skrzydła do latania, i wszystko, co wam było potrzebne. Uczynił was szlachcicami pośród stworzeń i użyczył wam pobytu w czystej przestrzeni powietrza. Chociaż nie siejecie i nie żniwujecie, to jednak On sam bez waszej troski dba o was i wami rządzi.'

Jak on sam opowiadał i ci bracia, którzy tam byli z nim, na owe słowa ptaki przedziwnie wyrażały swoją radość: wyciągały szyje, rozpościerały skrzydła, otwierały dzioby i patrzyły na niego. On zaś, przechodząc przez środek, szedł tam i z powrotem, tuniką dotykając ich główek i ciał. Wreszcie pobłogosławił im i uczyniwszy nad nimi znak krzyża, pozwolił im odlecieć na inne miejsca. A św. Ojciec poszedł dalej drogą, razem ze swoimi towarzyszami, cieszył się i dziękował Bogu, że wszystkie stworzenia czczą Go w uległym wyznaniu.” 

br. Tomasz z Celano, Życiorys pierwszy św. Franciszka z Asyżu, rozdz. XXI

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powered by WordPress
n