n

Co każdy Harcerz i Turysta powinien wiedzieć

 

Najskuteczniejszym sposobem przekazywania wiedzy przyrodniczej jest wycieczka do lasu. Można na niej podglądać życie lasu jak i jego mieszkańców. Do praktycznej nauki przyrody i obserwacji zachodzących w niej procesów stworzono ścieżki przyrodnicze w rezerwatach. Nim wybierzemy się na wycieczkę do rezerwatu musimy poznać informację o zagrożeniach i problemach z jakimi spotykają się ludzie chroniący las – leśnicy.

I. Szkolnictwo leśne

Przed każdym wejściem do lasu powinniśmy się zastanowić jak należy się zachować aby nie czynić szkody środowisku przyrodniczemu.

Choć świadomość przyrodnicza każdego z nas jest coraz wyższa, to wciąż czynimy olbrzymie krzywdy i szkody naturalne.

W czasie obcowania z przyrodą przestrzegajmy zasad, które pozwalają nam na zachowanie pięknych terenów przyrody w nienaruszonym stanie. Przyroda zaś odwdzięczy się nam pięknymi widokami, czystym powietrzem i wodą oraz bujną roślinnością.

Dlatego przebywając w lesie pamiętajmy, aby:

  •  nie śmiecić, nie zakopywać i wykopywać odpadów i innych nieczystości;
  •  nie niszczyć drzew, krzewów i innych roślin;
  •  nie płoszyć i nie zabijać owadów, ptaków i zwierząt;
  •  nie niszczyć nor lęgowych zwierząt i gniazd ptasich;
  •  nie zanieczyszczać gleby, wody i powietrza;
  •  nie zakłócać ciszy w lesie;
  •  nie palić ogniska w lesie;
  •  nie wjeżdżać do lasu hałaśliwym środkiem transportu;
  •  nie rozkopywać gruntu, nie rozgarniać ściółki i nie niszczyć grzybów oraz grzybni.

W rezerwatach zabronione jest zbieranie płodów runa leśnego, zbaczanie ze ścieżek wyznaczonych do poruszania się po nich.

Pamiętaj też, że stałym zakazem wstępu objęte są:

  •  lasy stanowiące uprawy leśne do 4m wysokości;
  •  powierzchnie doświadczalne;
  •  ostoje zwierząt;
  •  źródliska rzek;
  • obszary zagrożone erozją.

Parkingi leśne, urządzenia i obiekty gospodarcze, turystyczne i techniczne oraz znaki i tablice służące do bezpośredniego kontaktu ludzi z przyrodą, do prezentacji najpiękniejszych terenów rezerwatów – NIE NISZCZ ICH, mają one służyć wszystkim miłośnikom przyrody.

II. Pożary lasu.

Największym zagrożeniem dla lasu jest pożar. Niestety główną przyczyną pożaru w lasach jest bezmyślność ludzka i brak wyobraźni. Najwięcej pożarów wybucha wiosną w okresie bezmyślnego wypalania śmieci i wyschniętych traw. Pożary powstają też często w okresach suszy i wtedy są bardzo trudne do opanowania. Ogień niszczy tysiące organizmów które giną w straszliwych męczarniach i cierpieniach. Czynność wypalania jako niosąca w sobie duże zagrożenie pożarowe i ekologiczne jest uregulowana wieloma aktami prawnymi. Jeden z nich mówi „Kto wypala roślinność na łąkach, pastwiskach, nieużytkach, rowach, pasach przydrożnych, szlakach kolejowych, w strefie trzcin podlega karze aresztu lub grzywny”.

Wypalanie traw to jeden z najbardziej brutalnych sposobów niszczenia zieleni. Wbrew pozorom nie daje on żadnych korzyści. Przynosi jedynie szkody przyrodzie i człowiekowi.

Co ty możesz zrobić:

1. Daj przykład nie wypalaj!

2. Nie pozwól aby czynili to inni!

3. Przedstaw negatywne skutki wypalania swoim najbliższym, rodzicom, dzieciom, rodzeństwu, sąsiadom!

4. Zwracaj uwagę tym którzy wypalają, że wypalanie nawet jednorazowe przynosi następujące skutki:

  • obniża wartość plonów;
  •  powoduje erozję gleby, wymywanie i wywietrzenie jej warstwy próchnicznej;
  •  zabija owady zapylające rośliny;
  •  niszczy miejsca lęgowe ptaków;
  •  jest przyczyną groźnych, a nawet śmiertelnych wypadków ludzi;
  •  powoduje pożary budynków;
  •  powoduje olbrzymie, trudne do ugaszenia pożary lasów niosące śmierć ich mieszkańcom.

III. Gospodarcze i wypoczynkowe znaczenia lasu.

Lasy odgrywają bardzo ważną rolę w życiu każdego z nas. Dostarczają nam wiele cennych surowców. Najważniejszym jest drewno, które ma szerokie zastosowanie w różnych gałęziach gospodarki. Drewno to materiał budowlany, a także surowiec dla przemysłu papierniczego, zapałczanego, celulozowego i chemicznego.

Kora świerkowa i dębowa mają zastosowanie w przemyśle garbarskim, żywica sosny po destylacji daje terpentynę a igliwie służy do wyrobów olejków eterycznych i materiałów wyściółkowych. Plony runa leśnego stanowią więc cenne surowce. Poziomki, borówki, jagody, maliny, jeżyny, żurawiny są owocami bezpośredniej konsumpcji. Niektóre stanowią przedmiot eksportu. Podobne znaczenie mają grzyby jadalne. Przemysł farmaceutyczny wykorzystuje zioła dostarczające surowców leczniczych. Coraz częściej w medycynie stosowane są leki ziołowe. Las jest również niezastąpioną bazą roślin miododajnych. Rola lasu nie kończy się jednak na dostarczaniu nam wielu surowców. Las posiada własny klimat i wpływa na klimat otoczenia. Temperatura w lesie jest wyrównana, a średnia roczna temperatura powietrza jest o 0,50C niższa, w zimie o 0,40C wyższa od średniej temperatury Polski. Lasy hamują znacznie pęd wiatru, a przez to chronią przyległe tereny przed szkodliwym jego działaniem. Lasy gromadzą wodę, dzięki mniejszemu parowaniu i chłonięciu wody opadowej przez runo leśne i ściółkę. Dzięki temu zasilają one źródła rzek. W okresie topnienia śniegu i w czasie długotrwałych deszczów lasy chronią kraj przed powodziami, gdyż chłonąc wodę przeciwdziałają niebezpieczeństwu wylewów. W okresie większego spływu wody, chronią glebę przed spłukiwaniem składników biologicznych wszystkich żywych organizmów, ponieważ dzięki niej zachodzą podstawowe procesy metaboliczne.

Rośliny i zwierzęta pobierają ją w różny sposób. Również budowa i tryb życia organizmów są ściśle związane z wodą. Dlatego w środowisku leśnym ważne jest też jej istnienie w postaci zbiorników wodnych, bagien i małych oczek. Umożliwiają one występowanie, rozwój i rozmnażanie sie wielu organizmów.

Lasy wywierają także wielki wpływ na zdrowie ludzi. Często mówimy, że las to „zielone płuca”, oczyszcza on powietrze z pyłów i dwutlenku węgla a wzbogaca w tlen. Lasy i parki w pobliżu miast umożliwiają wypoczynek fizyczny i psychiczny. Naturalne piękno przyrody lasu i jego mieszkańców zaspokaja wrodzoną potrzebę wypoczynku. Dlatego tak ważne jest poznawanie wielu funkcji lasu, aby dbać o niego jak o najdroższy skarb.

IV. Ekologia lasu, ochrona gatunkowa roślin i zwierząt.

Początki ochrony przyrody sięgają daleko w przeszłość.

Człowiek od wieków eksploatował środowisko przyrodnicze, w wyniku czego przyczynił się do wyginięcia wielu gatunków roślin i zwierząt. Gdy zdał sobie sprawę z negatywnej konsekwencji tego zjawiska, podjął się ochrony najrzadszych i najcenniejszych osobliwości przyrody.

Dziś pracuje nad poznaniem przyczyn ich wyginięcia, aby czynnie temu zapobiegać.

Las jest dobrem narodowym. Należy do nas wszystkich. Korzysta z niego nie tylko państwo ale też bezpośrednio każdy z nas. Odpowiedzialność za stan lasów nie tylko spada na leśników jako ich gospodarzy, ale i na nas użytkowników.

Jak powinniśmy chronić las?

Pojęcie ochrony lasu oznacza stosowanie różnych form opieki w stosunku do wybranych obszarów, obiektów, gatunków. Opieka ta polega najczęściej na oszczędnym korzystaniu bądź całkowitym zaniechaniu eksploatacji wybranych obiektów leśnych.

Przedmiotem działalności ochrony przyrody są:

  • pojedyncze okazy przyrody, objęte ochroną indywidualną np. stare drzewa, głazy, jaskinie;
  • zagrożone gatunki roślin i zwierząt, które mogą być chronione w miejscach ich występowania;
  • obszary o charakterystycznym ukształtowaniu powierzchni ziemi, o interesującej florze
    i faunie, podlegające ochronie jako rezerwaty przyrody;
  • tereny o powierzchni większej niż 500ha o szczególnie pięknym i swoistym krajobrazie, bogatym w osobliwości przyrody charakterystyczne dla danego regionu, mogące być uznawane za Parki Narodowe.

Ochronę przyrody prowadzimy też przez edukację społeczeństwa mającą na celu budowanie świadomości przyrodniczej każdego z nas. Ma ona przynieść w przyszłości wymierne korzyści polegające na ograniczaniu szkód czynionych przez człowieka. Liczę, że przyczyni sie do tego nasz harcerski Klub.

Na terenie sąsiadujących gmin z naszym ośrodkiem „Na kopcu” istnieją obiekty chronione należące do trzech kategorii:

  1. park krajobrazowy
  2. rezerwat przyrody
  3. obszar chronionego krajobrazu.

Formą ochrony indywidualnej jako pomników przyrody objęto niektóre źródliska oraz wiele drzew. Występują też na terenie tych gmin użytki ekologiczne.

Wszystkie te formy ochrony przyrody postaramy się przybliżyć na stronach internetowych naszego Klubu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powered by WordPress
n