Please wait loading
Słownik Ekologiczny | |
| Terminy używane w tym serwisie.
| |
| Zawsze możesz przeszukiwać zasoby słownika | ||
| B | ||
| Liczba pozycji w Glosariuszu: 25 | ||
| Stron: 1 | ||
| Termin | Definicja | |
| BAKTERIOPLANKTON |
część planktonu, ogół bakterii występujących w toni wodnej zbiornika lub cieku.
| |
| BALDACH PROSTY |
inaczej baldaszek. zmodyfikowany kwiatostan graniasty, o silnie skróconej osi głównej, co sprawia wrażenie, jakby kwiaty wyrastały z jednego miejsca. Szypułki kwiatów są jednakowej lub prawie jednakowej długości. Kwiaty układają się w baldach prosty kopulasto lub w jednej płaszczyźnie. Baldach ten występuje w: cebuli, czosnku.
| |
| BALDACH ZŁOŻONY |
kwiatostan graniasty złożony w którym z silnie skróconej osi głównej wyrastają promienie, czyli odgałęzienia boczne I rzędu zakończone baldachami prostymi. Baldach złożony jest charakterystyczny dla rodziny baldaszkowatych np. marchew, koper, kminek.
| |
| BANK NASION |
określona,niekiedy ogromna liczba nasion (a właściwie diaspar) znajdujących sie w glebie, stanowiących rezerwę, która bywa uruchamiana w kolejnych sezonach wegetacyjnych, w określonych warunkach ekologicznych. Bank nasion zależy między innymi długość okresu spoczynkowego nasion i ich żywotności.
| |
| BARIERA ANTROPOGENICZNA |
sztuczny element w środowisku (najczęściej liniowy – drogi, autostrady, inne ciągi komunikacyjne) ograniczający przemieszczanie się zwierząt.
| |
| BARKÓWKI |
grupa piór wyrastających nad stawem barkowym i pokrywająca z wierzchu nasadę skrzydła.
| |
| BAZA EROZYJNA |
poziom ujścia cieku wodnego; jego zmiany przyspieszają lub hamują erozję w korycie cieku.
| |
| BAZYFILNY |
(gatunek ewentualnie zbiorowisko roślinne) związany z podłożem o odczynie zasadowym. Przykładem bazyfitów są rośliny muraw na podłożu wapiennym
| |
| BENTOS |
organizmy żyjące na dnie zbiorników wodnych.
| |
| BĘBNENIE |
u dzięciołów, określenie odnoszące się do dźwięku powstającego w czasie uderzania dziobem o suchą gałąź, stanowiącego odpowiednik śpiewu lub innych głosów godowych u innych ptaków. Częstotliwość uderzeń, ich rytm i siła różnią się w zależności od gatunku dzięcioła; bębnienie jest manifestacją zajęcia terytorium , nie jest związane z żerowaniem ptaka.
| |
| BIOCENOZA |
ogół populacji roślinnych i zwierzęcych żyjących w określonym ekosystemie.
| |
| BIOGENY |
pierwiastki chemiczne niezbędne do życia, które wchodzą w skład organizmów i uczestniczą w przebiegu procesów życiowych. Dzielą się na makroelementy – azot, fosfor, potas, wapń, żelazo, magnez; i mikroelementy m.in. cynk, miedź, sód, selen, krzem.
| |
| BIOGEOCHEMIA |
nauka o krążeniu pierwiastków i związków chemicznych w krajobrazie.
| |
| BIOGRUPA |
grupa drzew powiązana ekologicznymi współzależnościami , tworząca jednostkę biologiczną, wyodrębniającą się wyraźnie w lesie lub też utrzymująca się powyżej zwartej, górnej granicy lasu.
| |
| BIOMASA |
masa organizmów żyjących w ekosystemie lub na jednostką powierzchni – objętości np. osobników, populacji, całkowita.
| |
| BIORÓŻNORODNOŚĆ |
różnorodność biologiczna – rozmaitość form i struktur żywej materii; dotyczy trzech poziomów organizacji przyrody i obejmuje: różnorodność wewnątrzgatunkową, różnorodność gatunkową i różnorodność ekosystemów.
| |
| BIOSFERA |
strefa zamieszkała przez organizmy żywe, obejmująca dolną część atmosfery, hydrosferę (wody) oraz wierzchnią warstwę skorupy ziemskiej – litosferę.
| |
| BIOTOP |
nieożywiona część ekosystemu, środowiska życia konkretnej biocenozy; zespół czynników abiotycznych, które są przekształcane przez tę biocenozę.
| |
| BIOTYCZNY |
ożywiony (o elemencie ekosystemu – roślinach zwierzętach)
| |
| BONITACJA |
w leśnictwie; miara żywności siedliska z punktu widzenia potrzeb określonego gatunku drzewa, oparta na ocenie wysokości, do jakiej drzewa tego gatunku dorastają na tym siedlisku w określonym wieku
| |
| BRIOFLORA |
flora mszaków określonego regionu lub typu siedlisk
| |
| BULWA |
podziemny, przetrwalny organ spichrzowy, zgrubiały, skrócony, o ograniczonym wzroście i trwałości do 1 roku. Powstaje na skutek przekształcenia pędu (ziemniak) lub rzadziej korzenia (dalia). Bulwy służą do gromadzenia materiałów zapasowych i do rozmnażania wegetatywnego.
| |
| BULWOCEBULA |
bulwiasta łodyga podziemna, która wyglądem przypomina cebulę. Organem magazynującym substancje odżywcze jest tu zgrubiała łodyga, a nie liście, jak w typowej cebuli. Cała bulwocebula jest okryta pergaminowymi łuskami, które są zmodyfikowanymi liśćmi. Na bulwocebuli często powstają pąki boczne, z których rozwijają się bulwocebule potomne. Do roślin wytwarzających bulwocebule należą: krokusy, mieczyki i cyklameny.
| |
| BUTWINA |
poziom próchniczny utworzony ze słabo rozłożonych szczątków organicznych, występujący w postaci brunatnej masy pod ściółką właściwą, głównie w lasach iglastych
| |
| BYLINY |
wieloletnie rośliny zielone, które na zimę tracą całkowicie lub częściowo pędy nadziemne i odnawiają się z pąków podziemnych lub zimujących przy powierzchni ziemi (np. bulwy, kłącza, cebule).
| |
| Glossary V2.0 | ||
