|
W ubożejącej przyrodzie wielu ptakom coraz trudniej znaleźć naturalne warunki do założenia gniazd. Człowiek wywołał w przyrodzie swoją działalnością pogorszenie warunków bytowania wielu gatunków. Szczególnie zagrożone są ptaki gnieżdżące się w różnego rodzaju dziuplach. Są to między innymi: sikory, dzięcioły, muchołówki, sowy, tracze, gągoły, wróble, szpaki, pleszki, pliszka siwa, kowalik, pełzacze i siniaki. Niektóre ptaki przy braku naturalnych miejsc lęgowych mogą korzystać z miejsc zastępczych – zrobionych specjalnie dla nich skrzynek lęgowych. Budując skrzynki lęgowe trzeba jednak pamiętać, że miejsce na gniazdo jest tylko jedną z wielu potrzeb życiowych ptaków. Aby dany gatunek zagnieździł się i pomyślnie wychował potomstwo – muszą być spełnione również inne jego wymagania ekologiczne. Oto kilka informacji dla miłośników, harcerzy i opiekunów ptaków: zakładanie gniazd w których są składane i wysiadywane jajka oraz gdzie wychowuje się potomstwo, jest jedną z charakterystycznych cech ptaków; gniazda nie są domem ani kryjówką a jedynie miejscem odbycia lęgu, które ptaki zwykle opuszczają wyprowadzając pisklęta; gniazdo jest niezbędnym warunkiem rozrodu ważnej funkcji życiowej ptaków; każdy z ptasich gatunków ma określone wymagania dotyczące gniazda: wielkość, kształt, miejsce i sposób umieszczania materiału i konstrukcji, mikroklimatu oraz bezpieczeństwa, część gatunków ptasich nigdy nie korzysta ze skrzynek lęgowych, a warunkiem ich występowania są stare dziuplaste drzewa lub drzewa obumarłe i zbutwiałe w związku z tym nie niszczymy tych drzew zachowując naturalne siedliska ptaków; budki lęgowe wywieszamy w miejscach, gdzie brakuje naturalnych miejsc do zakładania gniazd; stosujemy budki o różnej wielkości otworu wlotowego, który decyduje o tym, jaki gatunek ptaka w niej zamieszka; po zakończeniu sezonu lęgowego budki należy otworzyć i wyczyścić, aby usunąć resztki starych gniazd i pasożyty; dobre rezultaty daje budowa skrzynek lęgowych z wydrążonych drzew np. brzozy; otwór wlotowy skrzynki lęgowej powinien być skierowany na wschód lub na południowy wschód, na dnie można wysypać niewielką ilość torfu lub trocin; wykonanie budki lęgowej nie powinno sprawiać kłopotu nawet początkującym harcerzom czy zastępom Materiał: deski z drzewa iglastego (sosna) (nie stosować sklejki lub płyt wiórowych!) grubość 2-2,5 cm; gwoździe dł. 5 cm najlepiej ocynkowane; gwoździe papiaki; wkręty dł. 4-5 cm do przykręcenia przedniej ścianki; kawałek papy do pokrycia daszku (może być wykładzina PCV lub inny materiał nie przepuszczający wody) | Ptak | Wysokość ścianki przedniej (E) | Wysokość ścianki tylnej (F) | Szerokość (B) | Głębokość (A) | Odległość dolnej kraw.otworu od dna (C) | Średnica (wymiary) otworu wlotowego (D) | Wysokość zawieszenia | | krętogłów | 28 | 30 | 11 | 11 | 21 | 3,3 | >3 m | | bogatka | 28 | 30 | 11 | 11 | 21 | 3,3 | >3 m | | inne sikory | 28 | 30 | 11 | 11 | 21 | 2,7 | >3 m | | kowalik | 28 | 30 | 11 | 11 | 21 | 3,3 | >3 m | | pleszka | 28 | 40 | 13 | 13 | 26 | 3,3 | >3 m | | szpak | 28 | 40 | 13 | 13 | 26 | 4,7 | >3 m | | wróble | 28 | 30 | 11 | 11 | 21 | 3,3 | >3 m | | Muchołówka żałobna i białoszyja | 28 | 30 | 11 | 11 | 21 | 3,8 | >3 m | | Kawka, kraska, gągoł, gołąb siniak | 40 | 42 | 17 | 17 | 28 | 8,5 | >5 m | | Puszczyk tracz krzyżówka | 68 | 70 | 25 | 25 | 50 | 15 | >5 m | Jak zachować się przy gniazdach: Ptak w gnieździe ma ograniczoną możliwość ucieczki przed niebezpieczeństwem, a lęg (jajka lub pisklęta) jest zupełnie bezbronny. Dlatego ptaki przy gniazdach zachowują szczególną ostrożność i niepokojone – porzucają je. Najważniejsza zasadą zachowania przy gniazdach powinno więc być zapewnienie spokoju w ciągu całego okresu lęgowego, tj. od marca do końca lipca. Jeżeli jednak musimy zbliżyć się do miejsca, w którym przebywa ptak, to należy zrobić to „ostrzegając” go z pewnej odległości (np. rozmową, drapaniem w pień drzewa), a nigdy gwałtownie. Trzeba jak najbardziej ograniczyć obecność przy gnieździe i starać się nie wprowadzać zmian w jego otoczeniu. Ptaki tym łatwiej porzucają gniazdo, im lęg jest w nim mniej zaawansowany, lepiej więc mogące zaniepokoić wizyty odłożyć na jak najpóźniejszy termin. Dobrze jest jednak obserwować, czy przygotowane miejsca zostały zajęte i czy lęgi zakończyły się pomyślnie. Spostrzeżenia takie są zawsze interesujące i pozwalają lepiej pomagać ptakom. Po okresie lęgowym, tj od sierpnia do marca nie ma potrzeby ograniczenia obecności przy gniazdach. Wtedy można dokonywać wszystkich napraw i konserwacji oraz usuwać gniazda pozostałe po lęgach. Nie będą one już ptakom potrzebne, nie powinny więc zajmować miejsca. Nie należy niszczyć tylko dużych gniazd w koronach drzew, ponieważ bywają one wykorzystywane w następnych sezonach.
  
     
 |