Harcerski Klub Ekologiczny Zimorodek

Kaczeniec (Caltha palustris)

Harcerski Klub Ekologiczny "Zimorodek" działa przy Komendzie Lasowiackiego Hufca ZHP w Stalowej Woli.

Klub ma na celu służyć zuchom, harcerzom i instruktorom, jak i niezrzeszonej młodzieży i dzieciom w pozyskiwaniu wiedzy z zakresu ekologii i ochrony przyrody. Klub posiada bazę szkoleniową na terenie Ośrodka Szkoleniowo- Wypoczynkowego "Na Kopcu" w Zaklikowie.

Zapraszamy wszystkich chętnych do spędzenia wolnego czasu w naszym Ośrodku, na terenie którego znajduje się ścieżka ekologiczna "Jak to się dzieje w przyrodzie".

Krajobraz, obfitość runa leśnego w okolicznych lasach oraz ryb w rzece Sannie to główne bogactwa tego Ośrodka. Znajduje się on w niedalekiej odległości od kilku rezerwatów przyrodniczych i stanowi świetną bazę wypadową na piesze i rowerowe wycieczki.

Historia niszczenia przyrody, to historia działań podejmowanych intencji jej ulepszenia

Harcerska Sieć Monitoringu Ziemi Lasowiackiej

Przyłącz się do walki o czyste środowisko naszej ziemi lasowiackiej. Zgłoś dzikie wysypisko, lub inne zagrożenie środowiska, efekty ważnych działań prosimy nanosić na karty monitoringu. Wyślemy je potem do odpowiedniego urzędu.

Dokument do pobrania
Karta Monitoringu

Popularne

Nowości

Kaczeniec (Caltha palustris)

KNIEĆ BŁOTNA – Kaczyniec lub Kaczeniec (Caltha palustris).

Gatunek byliny należący do rośliny jaskrowatych.

WYSTĘPOWANIE I SIEDLISKO:

Kmieć występuje w całej Europie z wyjątkiem Hiszpanii i południowych Włoch. W Polsce występuje pospolicie na niżu i w niższych położeniach górskich. Rośnie na torfowiskach niskich, podmokłych łąkach i w zaroślach. Na bagiennych brzegach zbiorników, strumieni, rowów i w lasach łęgowych.

OPIS ROŚLINY:

Kaczyniec to chyba najbardziej znana i lubiana rodzima roślina z terenów podmokłych. Rośnie w postaci krzaczków, posiada krótkie kłącza, z których w okresie jesieni wyrastają pąki. Pąki te zimują, a rozwijają się dopiero wczesną wiosną, bo jest to roślina w pełni mrozoodporna. Z pąków wyrastają mięsiste łodygi, nagie, puste w środku, leżące lub podnoszące się, górą rozgałęzione, wysokości do 40 cm. Liście ciemnozielone, karbowane, nagie mięsiste i błyszczące. Dolne liście na długich ogonkach nerkowate, z blaszką o średnicy 5-15 cm, z głęboką zatoką. Górne liście na krótkich ogonkach lub siedzące, obejmują pochwiasto łodygę.

Na szczycie łodygi lub w jej rozgałęzieniach w okresie od kwietnia do czerwca zakwitają żółte pojedyncze kwiaty o średnicy 4 cm. Okwiat tych kwiatów jest pojedynczy, zwykle pięciodziałkowy, działki żółte, jajowate lub okrągławe długości 1,2-2 cm. Pręciki liczne, słupków od 5-15.

Kmieć to roślina miododajna, nektar znajduje się u nasady słupka, owocem jest wielomieszek z krótkim dzióbkiem na szczycie. Dojrzałe mieszki rozchylają się i wysypują się z nich nasiona.

CIEKAWOSTKI:

nierozwinięte pączki kwiatowe były używane jako namiastka kaparów.
choć roślina trująca to liście od lutego do kwietnia, przed zakwitnięciem rośliny jadalne po ugotowaniu i odlaniu wody, dla pewności czynność drugi raz powtórzyć po tym okresie stają się trujące (gotować do ustąpienia gorzkiego smaku).
młode liście i łodygi, były powszechnie gotowane i jedzone przez Indian.
podobnie jak liście i łodygi Indianie i ludy Syberi jadali także korzenie.
wabi owady sokiem, specjalnymi plamami i rysunkami, które mogą być zauważone tylko przez oczy owadów reagujące na ultrafioletowe światło.
w Polsce występuje Kmieć w trzech podgatunkach: górska, różkowata i typowa.
kmieć błotna jest rośliną trującą, w stanie surowym cała roślina jest słabo trująca i nie jest zjadana przez bydło, w suszonym sianie traci swoje trujące własności.