n

KIEŁB BIAŁOPŁETWY

KIEŁB BIAŁOPŁETWY (Gobio Romanogobio albipinnatus)

Ryba promieniopłetwa, karpiokształtna, karpiowata.

ZASIĘG WYSTĘPOWANIA I ŚRODOWISKO:

Kiełb białopłetwy występuje w zlewiskach mórz Kaspijaskiego i Czarnego, w dorzeczach Wołgi, Donu, Dniestru, Dunaju. W Zlewisku Morza Bałtyckiego stwierdzony został w dorzeczu Wisły, Odry, Łaby i Renu. W dorzeczu Odry i Wisły jest uważany za element polodowcowy.

W Polsce znanych jest około 20 stanowisk poza Sanem, Wisłą, Narwią i Wartą w ostatnich latach stwierdzono go dolnej Odrze, w Tywie i w rejonie Roztoki Odrzańskiej.

Biologia tego kiełbia jest słabo poznana. Jest to gatunek typowo rzeczny, zamieszkujący środkowe i dolne odcinki rzek.

Przebywa z dala od brzegów w strefie głębokiej wody o słabym prądzie.

Image 

WYGLĄD I CECHY ZEWNĘTRZNE:

Ciało kiełbia białopłetwego w porównaniu z innymi gatunkami kiełbi jest bardziej wygrzbiecone. Trzon ogonowy niski. Głowa niewielka, krótka tępo zakończona, z typowo dolnym otworem gębowym.

W kącikach ust po jednym długim wąsiku sięgającym do tylnej krawędzi oka. Oczy są stosunkowo duże, umieszczone wysoko na głowie, wskazujące na prowadzenie dennego trybu życia. Ciało pokryte jest delikatną łuską cykloidalną. Na części gardłowej pomiędzy płetwami brzusznymi brak łusek.

Łuski umieszczone w części grzbietowej pomiędzy głową a płetwą grzbietową mają charakterystyczne epitelialne żeberka, co sprawia, że łuski w tym miejscu są szorstkie w dotyku. Ogólnie ubarwienie jest żółtawe. Po bokach ciała biegnie 7-11 dużych ciemnych plam. Płetwy są delikatne jasnej barwy, z nielicznymi plamkami na promieniach pletwy ogonowej i grzbietowej, stąd nazwa tego gatunku kiełbia.

Długość do 17 cm, a waga do 11 g.

ROZRÓD:

Tarło od maja do czerwca. U samców wysypka perłowa. Płodność określa się na 10 000 ziaren ikry. Długość życia do 5 lat.

Sposób odżywiania podobnie jak pozostałe gatunki.

ZNACZENIE GOSPODARCZE I OCHRONA:

Kiełb biało płetwy nie ma znaczenia gospodarczego, ponieważ przez wody Polski przebiega granica jego występowania, gatunek ten objęto ochroną gatunkową. Zagrożenia dla tego gatunku są takie same jak u innych kiełbi.

Image 

UWAGA!

Różnice między kiełbiem Kesslera, a białopłetwym:

  • pierwszy ma na bokach ciała owalne plamy, które często się z sobą zlewają tworząc w ten sposób smugę z wyraźnymi przewężeniami, oraz w pletwie grzbietowej znajduje się 8 miękkich promieni

  • drugi z nich, na bokach ciała ma widoczne okrągłe plamy, natomiast płetwa grzbietowa zawiera 7 miękkich promieni.

Kiełbie długowąse i krótkowąse nie wchodzą sobie w drogę. Bierze się to stąd, że pierwsze preferują środkową część nurtu o szybkim przepływie wody, zaś kiełbie krótkowąse trzymają się spokojnych wód z dala od nurtu oraz zastoisk, przebywając w trzymetrowym przybrzeżnym pasie wody, niezależnie od szerokości wody.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powered by WordPress
n