n

KIEŁB KESSLERA (Kiełb długowąsy)

KIEŁB KESSLERA (Kiełb długowąsy)

(Gobio Romanogobio Kessleri)

Ryba promieniopłetwa, karpiokształtna, karpiowata.

ZASIĘG WYSTĘPOWANIA I SIEDLISKO:

Zasięg występowania tego gatunku kiełbia jest niewielki. Ryba ta żyje tylko w części zlewiska Morza Czarnego w dorzeczu Dunaju, w Dniestrze w zlewisku Morza Egejskiego i w Wadarze oraz w zlewisku bałtyckim w dorzeczu Wisły w Sanie, Wisłoku, Słupnicy i Wiarze.

Polskie stanowiska znajdują się na północnej granicy zasięgu gatunku i zaliczane są do elementów polodowcowych.

Kiełb Kesslera to gatunek typowo rzeczny, zamieszkujący wody dość szybko płynące, czyste i stosunkowo głębokie. Przebywa w pobliżu dna, na podłożu żwirowatym lub kamienistym, z dala od zastoisk i płycizn, na których spotkać można kiełbia krótkowąsego. Prawdopodobnie jest gatunkiem rezydującym, związanym z danym odcinkiem rzeki, może odbywać krótkie wędrówki w ramach koryta rzecznego, w celach rozrodczych i w poszukiwaniu pokarmu.

Image 

WYGLĄD I CECHY ZEWNĘTRZNE:

Ciało kiełbia Kesslera jest wydłużone o walcowatym kształcie, przechodzące w lekko ścieśniony bocznie trzon ogonowy. Niewiele wygrzbiecone. Trzon ogonowy niski. Głowa dość duża i długa z klinowatym wyciągniętym pyskiem. Otwór gębowy typowo dolny, z jedną parą długich wąsików znajdujących się w kącikach ust. Wąsiki sięgają zwykle do tylnej krawędzi oka, niekiedy nawet do początków kości przedpokrywowej. Ciało pokrywa delikatna łuska cykloidalna. Łuski umieszczone w części grzbietowej pomiędzy głową a płetwą grzbietową mają charakterystyczne epitelialne żeberka, jednak w dotyku nie sprawiają wrażenia szorstkich. Łuska ułożona jest dachówkowato. Gardło i części brzucha poza płetwami piersiowymi pozbawione są łusek. Linia boczna jest prawie prosta. Dzięki czarnym plamkom, leżącym powyżej i poniżej każdego otworu linii bocznej, jej przebieg jest bardzo wyraźny.

Barwa ciała jest żywa i kontrastowa. Grzbiet jest oliwkowoszary z niebieskawym odcieniem. Brzuch biały. Wzdłuż boków biegnie szereg podłużnych plam, niekiedy z niebieskim połyskiem. Plam tych może być od 6-11. Na trzonie ogonowym plamy te zwykle zlewają się ze sobą.

Na linii grzbietowej znajdują się podobne plamy. Brak jednak charakterystycznych dla kiełbia krótkowąsego drobnych plamek rozsianych po całym grzbiecie. Na płetwie grzbietowej jest wiele drobnych plamek. Płetwa ogonowa wcięta do połowy swej długości, a plamki układają się w literę „V”. płetwy pomijając plamki są bezbarwne, czasami płetwy brzuszne mogą mieć brunatny odcień. Długość tego gatunku wacha się od 10-12 cm, a masa na 10 g.

Image 

ROZRÓD:

Dojrzałość płciową osiąga w trzecim roku życia. W Sanie rozród przebiega w okresie od czerwca do lipca. W okresie godowym samce mają wzdłuż boków stalowobłękitną smugę. Samice składają ikrę w kilku porcjach w ilości do 3000 ziaren ikry o średnicy 1 mm. Długość życia do 6 lat.

SPOSÓB ODŻYWIANIA:

Zjada drobne organizmy zwierzęce, przeszukując dno, oraz pokarm roślinny.

ZNACZENIE GOSPODARCZE I OCHRONA:

Kiełb Kesslera nie ma w Polsce żadnego znaczenia gospodarczego, gdyż jest rybą bardzo rzadko spotykaną. Gatunek został objęty całkowitą ochroną i umieszczony w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt.

Największym zagrożeniem jest skażenie wód, wpływ gospodarki wędkarskiej i zarybień drapieżnikami w miejscach licznego bytowania kiełbia.

UWAGA!

Sposoby odróżniania kiełbi krótkowąsych od długowąsych chronionych w Polsce.

  • dokładnie przyjrzyj się plamkom na ogonie złowionej ryby, krótkowąse mają liczne plamki na płatach płetwy ogonowej rozrzucono nieregularnie, ponadto trzon ogona jest gruby. U kiełbi długowąsych plamki układają się w regularny wzór przypominający podwójną literę „V”, zaś trzon ogona ma wysmukły kształt.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powered by WordPress
n