n

MIECZYK DACHÓWKOWATY ( Gladiolus imbricatus)

WYSTĘPOWANIE:

Mieczyk jest byliną, rośliną wieloletnią zimującą w gruncie, w formie bulwy podziemnej. Należy do rośliny kosaćcowatych. Występuje na ciepłych obszarach Europy, Azji i południowej Afryki. Szczególnie licznie występuje na archipelagu Markrenów i na obszarze śródziemnomorskim. Obejmuje około 180 gatunków. Mieczyk dachówkowaty swoim zasięgiem obejmuje obszary nizinne i górskie środkowej i wschodniej Europy po Ural ponadto na Kaukazie i w Azji Mniejszej oraz Zachodniej Syberii. W Polsce występuje na obszarach podgórskich i górskich Sudetów i Karpat, i na wyżynach. Rośnie na wilgotnych łąkach trzęślicowych i łąkach kośnych, ugorach, polanach, zaroślach. Spotykamy również w świetlistych dąbrowach. Ponadto nierzadko na polach uprawnych, szczególnie wśród owsa lub jęczmienia.

Image 

CHARAKTERYSTYKA:

Mieczyk posiada podziemną bulwocebulę, która składa się z dolnej bulwy z której pobierane są substancje zapasowe i górnej młodszej (tegorocznej) w której roślina gromadzi substancje zapasowe na przyszły rok. Obie są kuliste i otoczone błoniastą osłoną, okrytą resztkami starych liści. Z bulwocebuli wyrasta pojedyncza nierozgałęziona sztywna łodyga, licząca wraz z kwiatostanem około 80 cm wysokości. Liście szarawozielone w liczbie 2-4 są całobrzegie, długie i sztywne. Mają mieczowaty kształt i obejmują dolną część łodygi. Długość do 25 cm i szerokość ok 2 cm.

W górnej części łodygi dość gęsty kwiatostan, jednostronny, groniasty, złożony z 4-10 kwiatów. Kwiaty liliowo purpurowe, duże długości 3 cm, niezróżnicowane na kielichach i koronę, wsparte 2 podsadkami. Działki okwiatu zrośnięte w nasadzie w krótką rurkę. Pręcików 3. Słupek dolny z 3 znamionami i nitkowatą szyjką. Owoc w postaci torebki, wklęsłej na szczycie, z 3 tępymi krawędziami. Nasiona liczne oskrzydlone. Roślina wiatrosiewna. Kwitnie w lipcu i sierpniu. Kwiaty zapylane są głównie przez błonkówki (trzmiele).

OCHRONA:

Roślina objęta w Polsce ochroną gatunkową.

Mieczyk dachówkowaty, niegdyś bardzo częsty, jest dziś rośliną coraz rzadszą. Zagrożony głównie wskutek zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania łąk, ich osuszania i zaorywania. Ponadto zbierany dla swych pięknych kwiatów. Łatwy do wyniszczenia, gdyż podczas zbierania przeważnie wyrywa się z ziemi z bulwami.

Image 

ZASTOSOWANIE I CIEKAWOSTKI:

  • ze względu na efektowne i barwne kwiaty w licznych odmianach uprawia się go jako roślinę ozdobną

  • rozmnażana wyłącznie przez cebulki

  • w XVI-XVII wieku mieczyki uznawane były za rośliny lecznicze, ich bulwy przykładano do trudno gojących sie ran, oraz służyły jako składnik „napojów miłosnych”

  • wiara w ich magiczną moc sięga średniowiecza, kiedy to stanowiły nieodłączną część rycerskiej zbroi, ponieważ uważano, że potrafią odwrócić nieszczęście na polu walki

  • zasuszone bulwy noszono jako talizmany.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powered by WordPress
n