n

PURCHAWICA OLBRZYMIA

PURCHAWICA OLBRZYMIA (Langermannia gigantea)

 

Grzyb podstawkowy z rodziny purchawkowatych. Jest to największy grzyb jadalny spośród wnętrzniakowców. Przybiera też nazwy czasznica olbrzymia, kulica kurzawkowata, purchawka olbrzymia.

Image 

WYSTĘPOWANIE; SIEDLISKO; ROZMIESZCZENIE

Grzyb ten występuje na półkuli północnej. W Europie Środkowej jest coraz częstszą z tendencją do rozprzestrzeniania się. U nas najczęściej występuje na północy Polski, na południu, a zwłaszcza w Karpatach bardzo rzadko spotykana.

Występuje na obszarach użytkowanych przez człowieka, na stanowiskach wieloletnich, w parkach, na cmentarzach, w ogródkach działkowych na pastwiskach, łąkach, w zaroślach rzadziej w lasach. Potrzebuje podłoża żyznego, kwaśnego, bogatego w azot. Wyrasta pojedynczo lub gromadnie od maja do października, czasem stare owocniki utrzymują się aż do wiosny następnego roku. Rośnie bezpośrednio na ziemi, albo zgniłym drewnie, jest saprofitem.

OWOCNIKI:

Niektóre są małe jaj jajka, ale niektóre przybierają rozmiary arbuzów. Ich wysokość wacha się od 10-60 cm. Są nieregularnie kuliste, nieco spłaszczone o średnicy do 70 cm. Początkowo zupełnie białe, z czasem biało-ochrowe, w końcu cieliste lub kasztanowobrązowawe.

Młode owocniki mają powierzchnię pokrytą mączystym nalotem, a z wiekiem są gładkie. Owocnik jest przytwierdzony do podłoża korzenistym dość cienkim, białym sznurem grzybni.

W miarę upływu czasu owocniki stają się szaro-żółtawe, szarobrązowe lub żółtobrązowe. Okrywa rozpada się na dość duże płaty, często długo utrzymujące się na owocniku.

Image 

MIĄŻSZ:

Wnętrze owocnika, miąższ lub tzw gleba, jest najpierw białe lub białawe, twarde i elastyczne, w miarę czasu żółto ochrowe, żółtawo oliwkowe w końcu oliwkowe lub oliwkowobrązowe o strukturze gąbczastej i watowatej.

W okresie dojrzewania owocnika gleba staje się proszkowata, pylista i składa się wyłącznie z zarodników (kłaczkowatego proszku). Zapach mocny, grzybowo mdławy, smak młodych owocników przyjemny, przypominający pieczarki.

ZARODNIKI:

Popękana purchawica rozsiewana jest przez wiatr. Zarodniki są niesamowicie małe. Mają średnicę od 3,5-5,0 mikrona, są kuliste, rdzawobrązowe, gładkie lub bardzo drobno brodawkowate.

OCHRONA:

Purchawica to grzyb charakterystyczny dzięki swoim olbrzymim owocnikom, nie można go pomylić z żadnym innym gatunkiem.

Grzyb zwraca uwagę rozmiarami, białą barwą, dobrze widoczną na zielonym tle traw, to jest powodem bardzo częstego bezmyślnego niszczenia owocników, jeszcze przed wysianiem zarodników.

Apelujemy do wszystkich ten grzyb jest pod ścisłą ochroną gatunkową!

 Image

CIEKAWOSTKI:

  • purchawica jest jednym z największych grzybów na świecie, jej owocniki ważą mniej więcej 10 kg każdy

  • największy znaleziony okaz miał ok 150 cm szerokości i 60 wysokości, a masę ponad 20 kg.

  • mimo, że młode owocniki nadają się do zjedzenia, nie należy ich zbierać ze względu na rzadkość występowania.

  • duże nadzieje wiąże się z występującym w tym grzybie mukoproteinowym antybiotykiem Kalwacyną, hamującą rozwój niektórych odmian raka.

  • w odległej przeszłości watowanej „gleby” z dojrzałych owocników używano do tamowania krwi, także Indianie ze szczepu Dakota używali zarodnikowego proszku jako pewnego rodzaju bandaża na rany krwawiące.

  • w jednym dużym owocniku może być 7×1012 zarodników, a w 4 kilowym około 1500 bilionów zarodników.

  • w medycynie ludowej długo stosowano ten grzyb jako środek na krwawienie. Wewnętrzną część owocnika „glebę” suszono w cieniu i mielono na proszek, zaś mieszankę jednej części proszku i czterech części cukru zalecano przy astmie i kolce.

  • Niemcy zalecali purchawicę na drogi moczowe, zaś niektóre plemiona indiańskie używały owocników w medycynie weterynaryjnej do leczenia obolałego końskiego grzbietu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powered by WordPress
n